به كه می توانم بگویم؟

مگر درد دوری تو را كسی می تواند بفهمد؟

مگر كسی می تواند بفهمد نبودنت برایم چه عذابیست؟

ساعت هایم ، دقیقه هایم ، ثانیه هایم ، بوی تو را گرفته اند

تویی كه نیستی و شاید هیچ وقت نباشی

اما رویای بودنت آنقدر شیرین است

كه گاهی فراموش میكنم كه نیستی

گاهی آنقدر تو را حس میكنم كه از یاد میبرم كه نیستی

باور نمی كنم كه تو را نداشته باشم

وای... نمی دانی چه میكشم

وقتی به خود می آیم و میبینم بودنت رویایی بیش نبود

آنقدر برایم زیادی كه به رویایی از تو هم قانعم

اما تا كی میشود فقط با یك رویا زندگی كرد؟

آخر تك تك لحظه های زندگی واقعیست

نبودنت واقعیست

تنهاییم واقعیست

و بودنت دروغین

آری به خود دروغ می گویم كه می آیی

اما باشد... می خواهم همیشه یك دروغگو بمانم.....