حيرانم و سرگردان از اين جماعتي كه همچون آفتاب پرست هر لحظه به رنگي در مي آيند و به

شكلي و شمايلي!!!!

از آن كس كه روزي هم آغوشش بودي تا آن كس كه به عيان چشم ديدنت را ندارد.

و چه سخت است ميان انسانهايي زندگي كني كه نميتواني بفهمي لبخندهايشان چه معنا دارد و

 سلامهايشان چه رنگي ست.

اين روزها صداقت و يكرنگي حكم گوهر نايابي است كه هر چه بجويي كمتر مي يابي و در عوض

 تملق تظاهر و فريبكاري تن پوش همگان شده.

اگر به رنگ اين جماعت در نيايي محكوم به فنايي و اگر همرنگشان شوي تو نيز آفتاب پرستي

بيش نخواهي بود.

.......... به راستي چه بايد كرد؟؟؟؟